HEERLEN – Op 1 februari 2013 is Amber-Helena Reisig officieel geïnstalleerd als de nieuwe stadsdichter en Ricardo Federiks als de nieuwe jeugddichter van Heerlen.
Inwoners konden zelf via de Stadskrant en Facebook hun stem uitbrengen op zes genomineerden per categorie. Beide waren in hun categorie overtuigend winnaar. De komende twee jaar zullen de twee dichters regelmatig hun gedichten laten zien en horen. Bijvoorbeeld in de digitale stadskrant of bij bepaalde gelegenheden. Hieronder kunt u meer lezen over de beide dichters en waarom zij meededen aan de verkiezing om stads- of jeugddichter van Heerlen te worden:
Stadsdichter Amber-Helena Reisig
Amber-Helena is de opvolger van Heerlens eerste stadsdichter Harrie Sevriens, die deze funtie een aantal jaren met volledige inzet heeft vervuld.
Ze woont in Amsterdam, maar haar band met Heerlen is zó hecht dat hier onmogelijk iets tussen zou kunnen komen. Heerlen is haar veilige haven, die ze steeds meer gaat waarderen, hou ouder ze wordt. Haar motivatie om stadsdichter te worden is als volgt: “Als stadsdichter zou ik jongeren graag willen inspireren, zoals ik ooit zelf in Heerlen geïnspireerd werd, om te gaan of blijven schrijven of op een andere manier met de kunsten in de weer te gaan om zo de Heerlense Lente ook in te toekomst te laten bloeien. Ik zou graag willen dichten over wat in eerste instantie niet opvalt maar wel de sfeer en pracht van de stad maakt. Een soort literaire legenda – niet aardrijkskundig maar poëtisch in kaart te brengen. Hoe verder ik van Heerlen af woon, hoe meer ik de stad mis en waardeer; de pracht, de aardige mensen, het heerlijke eten en het thuiskomen.”
Jeugddichter Ricardo Frederiks
Ricardo is de eerste jeugddichter van Heerlen. Hij studeert ICT aan het Leeuwenborg College in Sittard en woont in Hoensbroek. Ricardo en Heerlen: “Ik woon in Hoensbroek. Bij belangrijke bijeenkomsten zoals op Koninginnedag en bij de dodenherdenking heb ik hier ook al eens gedichten voorgedragen. Soms wandel ik door Heerlen, liefst op een zondagmiddag als er niet veel mensen zijn. Of ik loop naar de Brunssummerheide of geniet van het uitzicht vanaf de Koumenberg. Heerlen, Hoensbroek maar ook de omgeving van onze stad inspireren mij. De gedichten ontstaan hierdoor als vanzelf. Ik weet intussen dat ik mensen raak met mijn gedichten, terwijl ik geen onderwerp uit de weg ga. Ik vind het dan ook geweldig om jeugddichter te zijn. Omdat ik er zo voor kan zorgen dat anderen genieten, gaan nadenken of op een andere manier naar de stad gaan kijken.”